تجربه روابط عمومی ها در ايران تا حدود زيادی نشاندهنده مشکلات ساختاری است که تحولات اقتصادی، اجتماعی و سياسی در ايران طی سالها شاهد  آن بوده است. اکنون روابط عمومی ها خصوصا - روابط عمومی های بخش دولتی - محلی برای حضور افرادی شده است که بی اعتنا يا بی اطلاع از وظيفه و کارکردهای چنين نهادی در جامعه  مدرن، خود وظايفی نو برای خود تراشيده اند و کارکرد اصلی شان برگزاری مراسم اعياد، سوگواری، نصب پرچم و پلاکارد، تهيه دسته گل و تدارک سرويس رفت و برگشت برای مراسم عزای همکاران و کارهايي از  اين  قبيیل شده است. به گونه ای که هر جا صحبت از روابط عمومی است، در ذهن کار گِل، غير علمی و بیکاری و نصب پلاکارد تداعی می شود. کسی می گفت: روابط عمومی ها کمترين کار را می کنند و بيشترين حرف را می زنند! زخمی که توسط قشر بی تخصص روابط عمومی (از مدير آن گرفته تا کارمند معمولی) بر جامعه روابط عمومی وارد آمده است به زودی التيام نخواهد يافت.

بعد از دوم خرداد سال 76 با بوجود آمدن نشريات جديدی که ديدی انتقادی داشتند، روابط عمومی ها را از اهميت رسانه ها با خبر کرد و روابط عمومی های به خواب رفته که سر هر ولادت و شهادتی خودی نشان می  دادند، دريافتند که وظيفه مهم روابط عمومی تقويت ارتباط مستمر با رسانه هاست.

الزاما می بايست راه پاسخگويي را انتخاب می کردند ولی ساختار آنها غلط بود، فضای بسته ای در ادارات حاکم بود. ساختاری  که حقوق  مردم را به رسميت نمی شناخت و کارآمد  نبود. به فکر راه جايگزين بودند: رسانه ها اخبار مثبتی از سازمانشان را نقل کنند که هم رايگان تبليغ شود و هم مدير به مذاقش شيرين آيد.

پس مناسبات ناسالم شروع شد: هديه ای به رسم يادبود، سکه، باج خواهی و باج گيری. از طرفی به شکل غير مستقيم: ارائه  آگهی به رسانه های خودی!(يا دوست) و يا انتشار اخباری در غالب "رپرتاژ آگهی" (که اصلا توجيهی برای آگهی دادن آن خبر وجود ندارد!) اينها عيان ترين مناسبات ناسالم رسانه ای است که  بر واقعيت ها سرپوش می گذارد. اکنون در دروس عملی روابط عمومی نيز صريحا اعلام می کنند رابطه خود را با خبرنگار حفظ کن حتی با استفاده از راه های ذکر شده.

خبرنگارانی که در پايان مصاحبه  به صف ايستاده اند تا هدايای خود را از دست مسوولين خندان روابط عمومی دريافت دارند. اين هديه همان شيوه ناسالم ارتباط با رسانه است و آن لبخند، نشانه صلحی زيرکانه. در اين بين حقوق مردم پايمال می شود.

حتی شيوه نامطلوبی که برخی از رسانه ها برای خود ابداع کرده اند. "هم کار خبرنگاری انجام بده، هم امور بازرگانی نشريه." خبرهای مثبت با تيتر جذاب، مصور و در بهترين مکان صفحه، بالطبع تبليغ متقابلی در بر خواهد داشت و بايد از شرمنده خبرنگار آن حوزه درآمد...(البته مديران نشريه از بابت بالا نرفتن هزينه ها دست به اين کار می زنند ولی بهرحال اين موضوع جای تجديد نظر دارد.)

مقابله با وضع موجود از چه زمانی آغاز می شود. پس اين اصل را فراموش نکنيم که مطبوعات بايد صادقانه سخن بگويند و روابط عمومی ها نيز بايد پاسخگويي را جايگزين معامله با رسانه ها  نمايند.

از تمامی دوستان عزيزی  که لطف کردند یکسالگی اين وبلاگ را تبريک گفتند، صميمانه تشکر می کنم و برایشان آرزوی موفقيت دارم.

ضمنا يک تشکر ويژه از لطف مهرداد، بلاگر خوب کافه سايبر که به مناسبت فرخنده زاد  روز(از جملات پلاکاردی روابط عمومی ها-!) اين وبلاگ شمعی روشن کردند.

دوستان خوبم گله داشتند از دير نوشتن. که حق را به همه شما بزرگواران میدهم. راستش یک هفته کاميپوترم بدجوری ويروسی شد. هفته بعدش هم راه اندازی طرحی بود با عنوان"تلفن چک" که برای اولين بار در کشور صورت گرفت که آنرا با حضور رييس مجلس و وزير اقتصاد آنرا افتتاح کرديم. من هم چون عضو کميته افتتاح بودم وقتی می رسيدم خانه تازه ساعت 21 می شد و به اندازه کافی خانمم شاکی! ديگه خودم رويم نمی شد پای اينترنت بشينم!

امید حبیبی نیا روزنامه نگار و مدرس ارتباطات در دانشگاههای ایران و منتقد و فیلمساز است که تاکنون دهها مقاله به کنگره ها و مجامع علمی داخلی و  بین المللی در زمینه های روانشناسی ارتباطات و تحقیقات ارتباطات ارائه کرده است وی هم اکنون دانشجوی دوره دکترای مدیریت و تحقیقات ارتباطات است.

- 22 مارس: پال موران، خبر نگار عکاس استراليايي که در حادثه جاسازي بمب در اتومبيل در شمال عراق کشته شد؛

- 22 مارس: تري لويد، خبرنگار تلوزيون خبري مستقل خبري بريتانيا که در راه بصره در جنوب عراق زير آتش قرار گرفت. فرد نوآ که يک خبرنگار عکاس و حسين عثمان، يک مترجم که همراه تيلور مسافرت مي کردند، همچنان مفقود هستند؛

- 30 مارس: جسد گابي رادو، خبرنگار 48 ساله کانال چهار تلوزيون بريتانيا که فوت کرده بود، در هتلي در شمال عراق پيدا شد. استخدام کنندگان وي مي گويند که مرگ او در رابطه با جنگ نبوده است؛

- 2 آوريل: کاوه گلستان، خبرنگار عکاس آزاد ايراني که در استخدام بي بي سي بود. او در حالي که در منطقه کيفري سرگرم فيلمبرداري بود، بر اثر رفتن روي مين کشته شد؛

- 3 آوريل: مايکل کني، رئيس پيشين تحريريه نشريه آتلانتيک مانتلي، که به اتفاق يک سرباز آمريکايي در حادثه تصادف يک جيپ نظامي کشته شد؛

- 6 آوريل: کامران عبدالرزاق محمد، يک مترجم کرد که براي بي بي سي کار مي کرد، هنگاميکه ظاهرا يک جت آمريکايي، يک ستون ويژه نيروهاي آمريکايي و نيروهاي کرد را در نزديکي شهر کالاک بمباران کرد کشته شد؛

- 6 آوريل: ديويد بلوم، 39 ساله، وابسته به شبکه تلوزيوني ام بي سي آمريکا، که بر اثر لخته شدن خون در ريه هايش جان سپرد؛

- 7 آوريل: کريستين ليه بگ، شهروند آلماني از مجله هفتگي فوکوس و جوليا آنگوويتا پارادو، شهروند اسپانيايي از روزنامه ال موندو، که در حمله موشکي عراق کشته شدند؛

- 8 آوريل: طارق ايوب، توليد کننده و گزارشگر تلوزيون عرب زبان الجزيره که در حمله هوايي آمريکا در بغداد کشته شد. يک گزارشگر ديگر اين تلوزيون اندکي زخمي شد؛

- 8 آوريل: تاس پروت سيوک، خبرنگار عکاس رويترز که يک اوکرايني مستقر در ورشو بود، هنگامي که يک تانک آمريکايي طبقه پانزدهم هتل فلسطين را در بغداد که محل استقرار بسياري از روزنامه نگاران خارجي بود، زير آتش گرفت، کشته شد. خوزه کوسو، خبرنگار عکاس کانال پنج تلوزيون اسپانيا که در اين حادثه زخمي شده بود در راه بيمارستان جان سپرد. سه تن از اعضاي تيم خبرگزاري رويترز نيز مجروح شدند.

- 14 آوريل، ماريو پوتستا، گزارشگر آمريکايي آرژانتين که در تصادف اتومبيل در راه امان، پايتخت اردن و بغداد کشته شد. همکار او، ورونيکا کاپرا، يک خبرنگار زن عکاس که به شدت در اين حادثه زخمي شده بود، روز بعد جان سپرد؛

- 8 مه: اليزابت نيوفر، گزارشگر 46 ساله روزنامه بوستون گلوب، در تصادف اتومبيل در نزديکي شهر سامره در شمال باختري بغداد کشته شد؛

- 5 ژوئيه: ريچارد وايلد، خبرنگار عکاس آزاد تلوزيون بريتانيا در بغداد، هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد؛

- 17 اوت: مازن دانا، خبرنگار عکاس رويترز در حالي که سرگرم فيلمبرداري در خارج از زندان ابوقريب در حومه بغداد که کنترل آن در دست آمريکايي ها است، هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد.

س) شما به عنوان كسي كه از نزديك با فضاي روابط عمومي ها آشنا هستيد و از طرفي پيگيري مسايلIT ، نقطه شروع براي روابط عمومي ديجيتالي رو چي مي دونيد؟

نقطه شروع در روابط عمومی الکترونيک (البته در ايران) تسلط کارکنان روابط عمومی به کارکردن با(يا آشتی کردن با) رايانه و سپس نرم افزارهای مختلف حداقل Excel, Word  و در مراحل ديگر, Powerpoint, Acsess, وSpss  و... و اينکه بتوانند از اينترنت سر در آورند ..

روابط عمومی ها بايد سيستم اينترانت و شبکه داخلی را در سازمانشان فراگير کنند بايد به قول شما به فکر ساده کردن کارها و حذف کاغذ از طريق بهره گيری از کامپيوتر و... باشند. از راه های مختلفی می توان اين کار را کرد. الان در اداره ما، خودم و همکارانم خودمان را مجبور کرديم که تايپ نامه ها، گزارشها، رسم نمودارها و...را خودمان انجام دهيم. ديگر يک بار روی کاغذ نمی نويسيم بعد تايپ کنيم. تايپيست هم نداريم. باور می کنيد تايپيست هم نداريم!...

سال گذشته همکارانم را وادار کرده بودم در محيط کار فقط به زبان انگليسی صحبت کنيم و فارسی صحبت کردن جريمه داشت مگر اينکه مهمان يا ارباب رجوع و يا تلفن داشته باشيم.

س)  آيا تسهيل در فرايند هاي كاري در داخل روابط عمومي بيشتر جلب توجه مي كنند يا حضور فضاي رسانه اي در نت ؟

برای خود کارکنان روابط عمومی، تسهيل در فرايند هاي كاري در داخل روابط عمومی بيشتر جلب توجه می کند و برای مخاطبين، مشتريان و رسانه ها حضور در فضای سايبر.

س) چطور مديران روابط عمومي رو بايد توجيه كرد كه راهبرد روابط عمومي الكترونيكي چيزي آرماني و غير قابل اجرا نيست ؟

برای مدير سنتی و به اصطلاح کسی که هنوز تخته سياه و گچ  را به وايت برد و ماژيک ترجيح می دهد راه حلی به ذهنم نمی رسد! و فقط بايد او را از اين سمت برداشت! ولی تفکر مديريت کل سازمان خيلی تاثير دارد و می تواند بر ذهنيت مدير روابط عمومی غلبه کند. هنوز جای فرهنگ سازی دارد. بايد تجارت الکترونيک در ايران راه بيافتد تا موضوع را درک کنند. رسانه ها، وبلاگها، برگزاری سمينارها خيلی در اين زمينه تاثير دارد. اگر روزنامه ها وبلاگهای تخصصی حيطه سازمانها را بيابند، متوجه خيلی از مسايل و مشکلات سازمانها می شوند و آنرا در جرايد خود منعکس می کنند و سازمان را ملزم به پاسخگويي می نمايند. اينجاست که کم کم اهميت روابط عمومی الکترونيک بر آنها آشکار می شود...

"اين نخستين پيام است. من سعي مي كنم در اين وبلاگ به ارتباطات از منظر علمي نگاه كنم و اگر دست داد گاه گداري هم چيزهاي ديگري بنويسم"

نکته: البته تاريخ آرشيو و لينک مربوطه 11 آگوست 2002 را نشان می دهد ولی تاريخ عنوان يادداشت 14 آگوست 2002 . برای اينکه اختلافی بين خوانندگان دات پيش نيايد اين سه روز را به جشن و پايکوبی می پردازيم.

به اميد سلامتی و بهروزی آقای دکتر شکرخواه.
                                            روابط عمومی  وبلاگ روابط عمومی!

روزنامه نگاران به هيات برگزار کننده جشنواره اعتراض کردند که در مراسمی که برای بزرگداشت مطبوعات و روزنامه ها برگزار شده، تنها از خبرنگاران راديو تلويزيون تجليل شده است. بی بی سی

من تا حدودی شاهد تلاش عاشقانه او برای راه اندازی سايتش بودم. گردآوری مطالب، جمع آوری تصاوير، تايپ آنها، در جستجوی طراح، گرافيست، مترجم... همه و همه فقط به عشق پيشرفت علمی جامعه روابط عمومی کشور بود. البته اين سايت کامل کامل نشده است ولی به خاطر قولی که داده بود و ارادت خالصانه اش  به مرحوم دکتر نطقی آن را راه اندازی کرد و اکنون نيز بدنبال تکميل آن است.

خدمات جالبی در سايت کارگزار روابط عمومی قابل دسترس است: ايميل، وبلاگ درون سايت (جدا از وبلاگ شخصی خودش)، فروش  کتاب، چت، پايگاه کاريابی و ...

کار جالب ديگر  او انعکاس رويدادهای انجمنها و موسسات حرفه ای روابط عمومی ديگر کشورهاست که با توجه به ضعف زبان روابط عمومی های کشور می تواند اين شکاف را بکاهد. آن هم با انتخاب اخبار، مقالات و گزارشهای جالب، خواندنی و آموزنده.

از نظر علمی نيز پايگاه مقالات حاوي مقالات مجلات، روزنامه‌ها، نشريات و ساير منابع با بيش از 2000 صفحه در دسترس علاقمندان است. البته اظهار نظری در باب سطح علمی و کيفی مقالات مندرج در سايت نمی کنم چرا که جناب پرفسور معتمد نژاد در اين مورد حجت را تمام کرده اند.
در پايان وظيفه خود می دانم به عنوان عضوی کوچک از خانواده روابط عمومی کشور از زحمات و تلاشهای آقای باقريان تشکر کنم و موفقيت ايشان را درجهت رسيدن به هدف والايشان مسالت نمايم. بی شک توجه همکاران روابط عمومی، و همچنين وبلاگنويسهای گروه  روزنامه نگاری به اين سايت موجب تشويق مديريت سايت مذکور و به دنبال آن ارايه خدمات مطلوبتر و مطالبی خواندنی تر خواهد شد.

آسمان دل ما ابرى و بارانى شد  
ديده را موسم اشك و گهرافشانى شد

دل بى‏سوز و گداز از غم زهرا دل نيست  
دل اگر نشكند از ماتم او، جز گل نيست

خون و اشك از دل و از ديده ما مى‏جوشد  
فاطمه صورت خود را ز على مى‏پوشد

عمر كوتاه تو، اى فاطمه فهرست غم است  
  قبر پنهان تو روشنگر اوج ستم است

رفتى، اما ز تو منظومه غم بر جا ماند  
 با دل خسته و بشكسته على تنها ماند

اثر دست‏ستم از رخ نيلى نرود   *  هرگز از ياد على، ضربت‏سيلى نرود

با على راز نگفتى تو زبازوى كبود  *  باپدرگوى كه بعد از تو چه بود و چه نبود

شهر اگر شهر تو، پس حمله به آن خانه چرا   *  مرگ جانسوز چرا؟ دفن غريبانه چرا؟

داغ ما آتش و ميخ در و سينه است هنوز  *   مدفن گمشده در شهر مدينه است هنوز

باغ، تاراج شده، عطر اقاقى مانده است  *   سنت دفن شبانه ز تو باقى مانده است