پرفسور مايکل کورنفيلد، متخصص استفاده سياسی از اينترنت در دانشگاه جرج تان، می گويد که علت موفقيت آقای دين در استفاده از اينترنت، رو آوردن به رای دهندگان جوان و ليبرال است، زيرا او سابقه و عضويتی در باشگاه سياستمداران تثبيت شده واشنگتن ندارد و حاضر است که به عنوان مخالف سرسخت سياست های اقتصادی و جنگ عراق پرزيدنت بوش شناخته شود.

پرفسور کورنفيلد تخمين می زند که 120 ميليون آمريکايی به اينترنت دسترسی دارند و حدود 50 ميليون نفر بطور مرتب صفحات و پايگاه های اينترنتی را مرور می کنند.

کارزار هوارد دين، لشگری از افراد ناشناخته و غريبه را تشويق می کند که بدون نظارت سازمانی و به صرف همنظر بودن با او، دست به سازماندهی بزنند، اعلاميه و بيانيه سياسی پخش کنند، با رسانه های خبری گفتگو کنند و ترتيب ملاقات ها و گپ های اينترنتی را بدهند.

گرانت رير، استاد علوم سياسی در دانشگاه «سيراکوز» می گويد که برخلاف آقای دين، اکثر سياستمداران کهنه کار و قديمی، از توسل مبتکرانه به اينترنت برای فعاليت سياسی خودداری می کنند و اجازه استفاده آزادانه از اينترنت را به طرفداران و اعضای کادر انتخاباتی خود نمی دهند.

هنوز، استفاده از وسائل پيامرسانی گران تر و سنتی تر، مثل آگهی تلويزيونی و مطبوعاتی، کاربرد بيشتری دارد، بخصوص که بخش بزرگ جامعه رای دهندگان آمريکا هنوز همگی به اينترنت دسترسی ندارند.

به هر حال، تاکنون 65000نفر از طريق اينترنت برای کمک به مبارزات انتخاباتی هوارددين ثبت نام کرده اند.